Feliks Nowosielski
Biografia
Feliks Nowosielski urodził się 20 listopada 1800 roku w Brwinowie. Pochodził ze szlacheckiej rodziny herbu Ślepowron. Jego ojciec Paweł był rządcą dóbr brwinowskich i majorem insurekcji kościuszkowskiej, a matka Julianna z Osieckich hrabiną. Wychowywał się w rodzinnym dworze wraz z pięciorgiem rodzeństwa.
W 1814 roku wysłano go do elitarnego korpusu kadetów, który ukończył po czterech latach. Następnie został adiunktem w Szkoły Podchorążych w Warszawie. Od 1829 roku współtworzył Sprzysiężenie Wysockiego, tajny związek przygotowujący powstanie. W nocy z 29 na 30 listopada 1830 dowodził batalionem saperów, który zdobył Arsenał. Uczestniczył też w bitwie o Olszynkę Grochowską i obronie Woli. 6 września 1831 roku wysadził Redutę 54, co upamiętnił Adam Mickiewicz w wierszu "Reduta Ordona", choć błędnie przypisał to Julianowi Ordonowi. Za tę akcję otrzymał Złoty Krzyż Orderu Virtuti Militari.
Po upadku powstania został skazany na karę śmierci i zmuszony do emigracji. Początkowo przebywał w Prusach i Szwajcarii, gdzie w 1834 roku współzakładał Komitet Młodej Polski. Przyjaźnił się z Giuseppe Mazzinim i wspierał włoskie dążenia niepodległościowe. Na emigracji pisał i wydawał książki, m.in. "O kształceniu serca". W 1863 roku współtworzył w Londynie Delegację Emigracji Polskiej, organizując pomoc dla powstania styczniowego.
Zmarł 22 kwietnia 1864 roku w Londynie. Został pochowany na Highgate Cemetery, w grobie na wzgórzu Orła Białego.