Karol Sęk

Oficer Wojska Polskiego, działacz konspiracji niepodległościowej
21.10.1893 07.06.1952 Brwinów

Biografia

Karol Sęk urodził się 21 października 1893 roku w Brwinowie. Był oficerem służby stałej Wojska Polskiego II RP w stopniu majora, członkiem Tajnej Armii Polskiej, Konfederacji Zbrojnej, Narodowej Organizacji Wojskowej, Narodowych Sił Zbrojnych i Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. Pełnił funkcję komendanta Okręgu Podlaskiego NZW.

W młodości uczęszczał do rosyjskojęzycznego gimnazjum w Warszawie. W 1909 roku zorganizował antyniemiecką manifestację, za co został wydalony ze szkoły i osadzony w Cytadeli. Po zwolnieniu pracował na kolei, a później wyjechał do Kijowa i Humania, gdzie zaangażował się w działalność PPS. Po wybuchu I wojny światowej został wcielony do armii rosyjskiej, walczył na froncie w Karpatach, za męstwo otrzymując order św. Jerzego. Następnie wstąpił do II Korpusu Polskiego, uczestniczył w bitwie pod Kaniowem, gdzie został ranny i wzięty do niewoli, z której zbiegł.

Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego, walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, odznaczając się w bitwie pod Radzyminem. W okresie międzywojennym pracował w wywiadzie Oddziału II Sztabu Generalnego WP, prowadząc placówki w Wilnie i Siedlcach. W kampanii wrześniowej brał udział w obronie Wilna i Grodna, po czym uniknął niewoli radzieckiej.

Podczas okupacji niemieckiej zaangażował się w konspirację, początkowo w Tajnej Armii Polskiej, następnie w NSZ, gdzie pełnił funkcję szefa wywiadu Okręgu XII Podlaskiego. Trzykrotnie aresztowany przez Niemców, trafił na Majdanek, skąd został zwolniony. Po wkroczeniu Armii Czerwonej został aresztowany przez NKWD i wywieziony do łagru. Po powrocie do Polski w 1945 roku kontynuował działalność konspiracyjną w NZW, zostając komendantem Okręgu Podlaskiego. Został aresztowany przez UB w 1950 roku, skazany na śmierć i stracony 7 czerwca 1952 roku w więzieniu mokotowskim w Warszawie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczony Krzyżem Walecznych za odwagę w bitwie pod Radzyminem
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi
Zorganizował oddziały Pogotowia Akcji Specjalnej w Okręgu Podlaskim NZW

Ciekawostki

W 1909 roku zerwał i podeptał herb Cesarstwa Niemieckiego z konsulatu w Warszawie, co doprowadziło do jego wydalenia ze szkoły i uwięzienia na 11 miesięcy.
Zbiegł z sowieckiego obozu jenieckiego po kampanii wrześniowej, nie będąc rozpoznanym jako oficer.
Jego miejsce pochówku pozostaje nieznane, a grób symboliczny znajduje się na Powązkach Wojskowych w kwaterze 'Na Łączce'.

Udostępnij